Informatiebijeenkomst over mensen met Niet Aangeboren Hersenletsel op 9 november 2004

 

Op dinsdag 9 november organiseerde het Infocentrum GGz in samenwerking met MEE ´t Gooi en omstreken een informatiebijeenkomst over mensen met Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) in het kader van de week van de chronisch zieken.

De bijeenkomst werd bezocht door vertegenwoordigers van organisaties, mensen met NAH en naasten van mensen met NAH. Vanuit verschillende hoeken werd er informatie gegeven.

 

Door een hersenbeschadiging, een Niet Aangeboren Hersenletsel, ten gevolge van bijvoorbeeld een beroerte, een ongeval, een tumor, coma of hartstilstand, staat het leven van de getroffene aardig op zijn kop. Naast de lichamelijke beperkingen, is het korte termijn geheugen soms niet meer wat het geweest is.

 

Margreet Timmers, coördinator van NA(der)kring (dag- en tijdbesteding voor mensen met NAH)

vertelde over haar organisatie. Zij vertelde dat er een groep van start gaat in januari 2005 te Bussum voor jongere mensen met NAH, vooral in de leeftijd van 20 jaar t/m 45 jaar. Het begrip ‘jongeren’, is heel breed! In de praktijk is gebleken, dat het prima samen gaat in één groep.

De locatie is nog niet bekend. Het wordt een dag- en tijd bestedingsgroep op indicatie, twee dagdelen per week, op de dinsdag- en de donderdag ochtend.

Het is de bedoeling dat men elkaar ontmoet en gezamenlijk een hobby kan aanleren zoals bijvoorbeeld leren omgaan met de computer en op een lange termijn zelfredzaamheid ontwikkelen.

De NA(der)kring heeft groepen vanaf 50 jaar te Weesp, Huizen en Naarden.

 

Daarna werd er een jongere met NAH geïnterviewd. Jeroen Daselaar, een 27 jarige jongeman, vertelde door middel van een interview zijn verhaal hoe het is om met NAH door het leven te moeten gaan. De overige deelnemers van de bijeenkomst waren geïnteresseerd in zijn verhaal en stelden nog vele vragen, die Jeroen geduldig beantwoorde.

 

Bert de Lange en Marine Leusink van de hersenletselkliniek Vesalius in Den Dolder van Altrecht (GGz-instelling in de regio Midden Westelijk Utrecht) gaven informatie over behandeling van NAH.

Zij bieden plaats aan een groep, speciaal voor mensen met NAH. De groep bestaat uit 45 mensen en wordt steeds groter, de jongste is 21 jaar en de oudste 65 jaar.

De behandeling bestaat uit 24 uur zorg om vooral het geheugen, de oriëntatie en het eigen initiatief te stimuleren. Daarnaast komen de praktische zaken, die men weer kan aanleren, aan de orde.

Een groep bestaat uit 15 mensen, ze verblijven in een eigen kamer. Iedere cliënt heeft een vaste behandelaar, een Eerst Verantwoordelijke Verpleegkundige (EVV) en therapie op maat.

 

Na het informatieve gedeelte waren er veel vragen van hulpverleners, mensen met NAH en mantelzorgers, Op een aantal vragen was geen antwoord te geven door de deskundigen; hierdoor ontstond er een levendige discussie. Hieruit bleek dat er nog veel wensen zijn in de regio.

 

Conclusies van deze bijeenkomst waren dat mensen met NAH niet gemakkelijk gebruik zullen maken van het aanbod van dagbesteding. Dit omdat zij niet willen horen bij een groep en deel willen (blijven) uitmaken van de maatschappij. Het is een groep die moeilijk zichtbaar blijkt te zijn/worden.

Ook werd gezegd dat er na de periode van revalidatie (je bent dan weer geheel op jezelf aangewezen) behoefte is aan een aanspreekpunt waarop, indien nodig een appèl gedaan kan worden voor wat betreft de dingen waartegen je aanloopt.

Ook werd genoemd dat na járen pas de verwerking komt van hetgeen je overkomen is. Dat is een proces dat tijd nodig heeft. Tenslotte werd gezegd dat een dergelijke informatiebijeenkomst voor herhaling vatbaar is, juist om zichtbaar te maken waar de behoeftes liggen van mensen met NAH.

 

Tijdens de pauze werd er onderling veel uitgewisseld, over o.a. praktische zaken, zoals computerprogramma’s die als hulpinstrument te gebruiken zijn.