Informatiebijeenkomst over mensen met Niet Aangeboren Hersenletsel op 9 november 2004
Op dinsdag 9 november
organiseerde het Infocentrum GGz in samenwerking met
MEE ´t Gooi en omstreken een informatiebijeenkomst over mensen met Niet
Aangeboren Hersenletsel (NAH) in het kader van de week van de chronisch zieken.
De bijeenkomst werd bezocht
door vertegenwoordigers van organisaties, mensen met NAH en naasten van mensen
met NAH. Vanuit
verschillende hoeken werd er informatie gegeven.
Door een hersenbeschadiging, een
Niet Aangeboren Hersenletsel, ten gevolge van bijvoorbeeld een beroerte, een
ongeval, een tumor, coma of hartstilstand, staat het leven van de getroffene
aardig op zijn kop. Naast de lichamelijke beperkingen, is het korte termijn
geheugen soms niet meer wat het geweest is.
Margreet Timmers, coördinator van
NA(der)kring (dag- en tijdbesteding voor mensen met
NAH)
vertelde over haar organisatie. Zij vertelde dat er een groep
van start gaat in januari 2005 te Bussum voor jongere
mensen met NAH, vooral in de leeftijd van 20 jaar t/m
45 jaar. Het begrip ‘jongeren’, is heel breed! In de praktijk is gebleken, dat
het prima samen gaat in één groep.
De locatie is nog niet bekend. Het wordt een dag- en tijd bestedingsgroep op indicatie, twee dagdelen per week, op de dinsdag- en de donderdag ochtend.
Het is de bedoeling dat men elkaar ontmoet en gezamenlijk een hobby kan aanleren zoals bijvoorbeeld leren omgaan met de computer en op een lange termijn zelfredzaamheid ontwikkelen.
De NA(der)kring heeft groepen vanaf 50 jaar te Weesp, Huizen en Naarden.
Daarna werd er een jongere met NAH geïnterviewd. Jeroen Daselaar, een 27 jarige jongeman, vertelde door middel van een interview zijn verhaal hoe het is om met NAH door het leven te moeten gaan. De overige deelnemers van de bijeenkomst waren geïnteresseerd in zijn verhaal en stelden nog vele vragen, die Jeroen geduldig beantwoorde.
Bert de Lange en Marine Leusink van de hersenletselkliniek Vesalius in Den Dolder van Altrecht (GGz-instelling in de regio Midden Westelijk Utrecht) gaven informatie over behandeling van NAH.
Zij bieden plaats aan een groep, speciaal voor mensen met NAH. De groep bestaat uit 45 mensen en wordt steeds groter, de jongste is 21 jaar en de oudste 65 jaar.
De behandeling bestaat uit 24 uur zorg om vooral het geheugen, de oriëntatie en het eigen initiatief te stimuleren. Daarnaast komen de praktische zaken, die men weer kan aanleren, aan de orde.
Een groep bestaat uit 15 mensen, ze verblijven in een eigen kamer. Iedere cliënt heeft een vaste behandelaar, een Eerst Verantwoordelijke Verpleegkundige (EVV) en therapie op maat.
Na het informatieve gedeelte
waren er veel vragen van hulpverleners, mensen met NAH en mantelzorgers,
Op een aantal vragen was geen antwoord te geven door de deskundigen; hierdoor
ontstond er een levendige discussie. Hieruit bleek dat er nog veel wensen zijn
in de regio.
Conclusies van deze
bijeenkomst waren dat mensen met NAH niet gemakkelijk gebruik zullen maken van
het aanbod van dagbesteding. Dit omdat zij niet willen horen bij een groep en
deel willen (blijven) uitmaken van de maatschappij. Het is een groep die
moeilijk zichtbaar blijkt te zijn/worden.
Ook werd gezegd dat er na de
periode van revalidatie (je bent dan weer geheel op jezelf aangewezen) behoefte
is aan een aanspreekpunt waarop, indien nodig een appèl gedaan kan worden voor
wat betreft de dingen waartegen je aanloopt.
Ook werd genoemd dat na járen pas de verwerking komt van hetgeen je overkomen is. Dat is een proces dat tijd nodig heeft. Tenslotte werd gezegd dat een dergelijke informatiebijeenkomst voor herhaling vatbaar is, juist om zichtbaar te maken waar de behoeftes liggen van mensen met NAH.
Tijdens de pauze werd er onderling veel uitgewisseld, over o.a. praktische zaken, zoals computerprogramma’s die als hulpinstrument te gebruiken zijn.